Pladijs

Andere talen: plie, carrelet, plaice

Voedingswaarde per 100 gram

Voorkomen en aanvoer
Vrij verspreid voorkomend in het Noordoost Atlantisch gebied, maar in hoofdzaak in de Noordzee.  Eind de jaren tachtig werden in de Noordzee nog 170 duizend ton schol per jaar aangevoerd, dat is thans heel wat minder: 70 duizend ton.  Ook het bestand is intussen met de helft verminderd.  Vele gevangen kleine schol wordt terug over boord geworpen.  De overlevingkans daarbij is bijna nihil.

Biologische kenmerken
In tegenstelling tot de tong is de schol in hoofdzaak overdag een actieve jager.  Na een kleine drie jaar is de schol 30 cm.  In vroegere tijden kon men nu en dan eens een schol van om en bij de 1 meter lengte vangen.  In de huidige vangsten domineren de lengtes tussen 35 en 40 cm.  Paaien gebeurt tussen december en februari op een viertal plaatsen in de zuidelijke en centrale Noordzee.  Elk wijfje legt dan zo?n 50 duizend eitjes.  Bij een lengte van 13 tot 17 mm beginnen de larven aan het typische bodemleven.  Ze vertoeven dan nog twee jaar in de ondiepe kustwateren.

Andere karakteristieken
De Nederlanders spreken van schol, de Vlamingen van pladijs en lokaal ook wel van platje of ploate.  In de zomer zijn pladijzen het dikst en het smakelijkst.  In de winter produceren ze kuit of kom voor de voortplanting en zijn ze mager.  Pladijs moet minimum 27 cm lang zijn en dat stemt precies overeen met een goede éénmansportie.  Terwijl de schol in Nederland op elke menukaart prijkt, wordt hij bij ons nog altijd stiefmoederlijk behandeld, als moet gezegd worden dat hij aan belang wint.