Rode poon

Andere talen: grondin, gurnard, knorhaan

Voedingswaarde per 100 gram

Voorkomen en aanvoer

De rode poon treft men overal aan in de Middelandse Zee, Zwarte Zee en Atlantische Oceaan.  Weinig is geweten over de grootte van het bestand.  Onze vissers voeren gemiddeld een kleine duizend ton poon aan per jaar.  Daarvan zijn de Engelse ponen de belangrijkste fractie.

Biologische kenmerken

Bij de aanvoer (steeds bijvangst) is de gemiddelde lengte van knorhaan 35 cm (ongeveer 5 jaar oud).  Toch kan hij extreem  75 cm worden.  De paaitijd is tussen mei en juni.  Vanaf 20 cm is de knorhaan geslachtsrijp.

Andere karakteristieken

Onder poon of knorhaan mogen een aantal soorten verhandeld worden.  Men kan hen naar soort benoemen: rode poon, grauwe poon en Engelse poon.  Ponen hebben een zeer brede kop (klein percentage visvlees) en zeer vast visvlees.  Ponen worden als volledige vis aangeboden of in visfilets.  Het is een zeer lekkere vis in vissoepen.  Belangrijk is wel de bereiding na te kijken op graatjes.  Aan de kust worden ze meestal 'robaard' genoemd.  Dit geeft soms de verwarring met roodbaars. 

Recept

Rode poon met knolselder en tomaatjes