Roodbaars

Andere talen: sébaste, redfish

Voedingswaarde per 100 gram

Voorkomen en aanvoer
Hij woont hoofdzakelijk in noordelijke (koude) gebieden en oceaan, bij de bodem.  Bij ons uiterst zeldzaam.  De vangsten (150 duizend ton) worden in hoofdzaak door de IJslandse en de Russische vloot gemaakt.  De laatste jaren blijkt het bestand fel te zijn achteruitgegaan.

Biologische kenmerken
Hij is levendbarend  en het wijfje kan zowat 350 duizend levende larven ter wereld brengen.  Het is een trage groeier.  In de commerciele vangsten is de lengte tussen 35 en 55 cm gelegen.  Uitzonderlijk kan soms 1 meter bereikt worden.

Andere karakteristieken
Roodbaars vindt u in de meeste viswinkels als dorade.  Door de mogelijke verwarring met de in Frankrijk gekende daurade soorten (zeebrasems) is deze naam niet meer toegelaten.  Behalve voor zeebrasems.  In Frankrijk spreekt men meestal van 'daurade sébaste' in plaats van sébaste.  De officiële benaming was vroeger Noorse schelvis, maar werd enkel gebruikt in officiële statistieken.  Deze laatste naam verwijst trouwens volgens de nieuwe reglementering naar het vangstgebied van de schelvis en is dus ook niet meer toegelaten.  Behalve voor schelvis uit de Noorse wateren.  Alle verwarring is echter nog niet opgeklaard want de roodbaars behoort tot de schorpioenvissen en niet, zoals de naam laat vermoeden, tot de zeebaarzen.  Roodbaars heeft zeer vast visvlees en komt gebakken goed tot zijn recht.  Roodbaars wordt meestal gefileerd aangeboden.  Op zijn geheel is hij echter zeer lekker in zoutkorst gegaard in de oven.  Voor meer uitleg...